Yukarı Çık

Meteyle Hayat 0-3 Ay

      Eklenme Tarihi :12.07.2013 17:03:51 Okunma Sayısı :3859          
 
Her şey senle çok güzel oğlum, zorluğun bile güzel, varlığın gibi…

 İyi ki geldin, iyi ki sen geldin… Sen geldin, neşe geldi, sen geldin can geldi, hayat geldi; sen geldin masum gördü gözlerim, sen geldin kocaman oldu seninle yüreğim, evim büyüdü, sofram büyüdü, ben de büyüdüm. İyi ki geldin oğlum, iyi ki sen geldin… Hoş geldin…

0-3 ay:
Zor geçen bir dönemdi, Mete ultra gazlı bir bebek ve ben de sulu göz bir lohusaydım. Çoğu zaman gazdan zorlarken kızarıp morarıp 5 dk. rengi normale dönmediği gibi, doğru düzgün de nefes almıyordu o anda. Beyninde bir tahribat olacak diye çok korkuyordum. O kadar gazlıydı ki, nerdeyse her kakası sırtına çıkıyordu, o kadar gazlıydı ki kalça ultrasonu çekilirken 5 dk.  kaldık, yalansız 20 kez gaz çıkarttı. Doktor bezini açtı, bacağını sağa çekti bırt, sola çekti bırt… bitmedi bırtları, annemle ben zor tuttuk kendimizi ‘hahahaa’ diye kopmamak için; sonunda uzunca bir zaman ciddiyetini bozmamaya çalışan doktor bile dayanamadı: “Çok gazlı bir bebeğiniz var.” dedi. Bazı geceler iyice gazdan kıvranırdı. Uyuyabilsin diye yatakta oturur vaziyette, onu da bağrıma koyup uyumaya ve uyutmaya çalışırdım. Çok çekti gazdan yavrum. İnternet başında ne yesem gaz yapmaz diye bakıp durdum, öyle sınırlı şeyler yememe rağmen gazında hiçbir şey değişmedi. Bir de sürekli emip sürekli kusuyordu, bazen hakikaten süt burnundan çıkıyordu. Daha 40ı çıkmamıştı ve 4 kere birkaç gün arayla fışkırtarak kustu, doktora götürdük. Zaten en başta da ilgisiz bulmuştum ya o doktoru, bu son gidişimizle de noktayı koydum. “Ya kanında mikrop vardır, ya gazındandır, kan tahlili yapılsın.” dedi. Ne zor aldılar kanını, ağlamaktan sesi kesildi, sonra da hemşireler hala eliyle uğraşırlarken bağıra bağıra uyuya kaldı miniğim. Tahlili temiz çıktı çok şükür. Bu sefer de doktor bana: “Çok emzirmişsin, biranda çok kilo almış, tabi gazı olur.” diye kızdı. Sanki anne sütünün diyeti olur, sanki bebekler doyduğunu söyleyebiliyor, sanki ben ona kötülük yapmak istedim… 

Sarılığı hafifti, ama uzun sürdü. Göbeği 12. günde düştü, göbeği düşünce ilk banyosunu yaptırdık, enfeksiyon durumlarına mahal vermemek için bekledik. Korktu sudan, küvetin filesini sıkı sıkı tuttu, bir yandan da var gücüyle bağırıyordu. Kısa zaman sonra da çok sevdi suyu.

Ben de 40ımız yaklaşırken lohusa ağlamalarından yavaş yavaş kurtuldum. Çok sütüm oldu, Mete güzel emiyordu ama yine de göğsümde süt kalıyormuş, bu dönemle ilgili her şeyi öğrendiğimi sanıyordum ancak bu süt birikmesi olayını atlamışım nasılsa. Kalan sütler irili ufaklı yumrulara dönüştü ve kol içlerim bile sancımaya başladı. Nihayet doktora gidebilecek gücü buldum kendimde. Bana “Mastit olmuşsun, kesinlikle sütü tam boşaltmalısın, pompayla da emzirdikten sonra süt sağmalısın, yoksa küçük bir operasyonla biz müdahale etmek zorunda kalırız.” dedi. O günden sonra da hem antibiyotik kullandım, hem emzirdim, hem sağdım ama çok çektim sancılarından, emzirmeye korkar oldum. 3. ayın sonunda ancak normale dönebildim.

İlk bir hafta kayınvalidemler de gelmişlerdi. Onların da ilk torunuydu. Tekmiş (kayınvalidem) bana, bebeğime nasıl baktığıma, yaptıklarıma, hiçbir şeyime; kayınvalidelerin tersine hiç karışmadı sağ olsun, her zaman çok düşünceli ve olgun davranır zaten. 

Benim bu deli dönemimde de böyle davranmaları ilişkilerimizin hiçbir şekilde bozulmamasına sebep oldu. Ben de hiçbir zaman onlardan torun saklamadım. Biraz hoşgörü herkesi mutlu etmeye yetti.  Annem 40mıza kadar hep yanımızdaydı, bebek bakımındaki tecrübeleri, benim için çok iyi oldu, çok şey öğrendim ondan. Sonra Bafra’ya 40 uçurmaya gittik. 20 gün kaldık hatta oradan da 2 günlüğüne Amasya’ya kuzenime bile kaçtık. Bebeğim var diye, kış diye, aman hasta olur diye hiç düşünmedim, gezmelerimize hiç ara vermedim. Ne kadar sakınıyorsan o kadar kötü bir şey yaşıyorsun. Ayrıca da sandığımızdan daha sağlıklı ve dayanıklılar, yeter ki gözün üstünde olsun.

2 aylıktı annemden döndüğümüzde ve artık oğlumun bakımından tek başıma ben sorumluydum. Annelik içgüdüleri nasıl da uzman anne yapıyor insanı… Anlayamadığım, beni zorlayan tek şey 2.5 aylıkken Mete’nin emmeyi reddetmeye başlaması oldu. Ne şekilden şekile girdim, emsin diye. İşe yarayan yöntemleri Bebek Günlüğünde, Emzirmek En Güzeli, kısmında yazdım.


Aylık İzlem

Boy (cm.)

Kilo (gr.)

Değişim

Doğum

46

2500

 

1. Ay

52.5

4000

1500 gr ; 6.5 cm

2. Ay

58

5700

1700 gr ; 5.5 cm

3. Ay

59

6700

1000 gr ; 1 cm

 

 

 

 

   
 
       
Yorumlar
   
Bu habere eklenmiş yorum bulunamadı 
 
Yorumlar Yaz  
   
Adınız Soyadınız
Yorumunuz